SS

De bomma’s die deze blog af en toe frequenteren, zwaaien door de bovenstaande titel ongetwijfeld woest met hun bezem mijn richting uit. Maar laat ik jullie geruststellen: deze post gaat niet over die meneer met zijn foute snorretje en dito haarlok. OK, die meneer was fout tout court, maar dat is een ander verhaal.

Ik wil hulde brengen aan die andere SS, de (ss) van Humo: Serge Simonart. Ook bekend van Eurosong en het bijbehorende robbertje schelden met Marcel Vantilt, al wil (ss) zo weinig mogelijk aan die periode herinnerd worden. Dus bij deze: sorry, (ss).

(ss) verblijdt de wereld deze week met een In Memoriam-stukje over Michael Jackson. Want (ss) was blijkbaar een fan en heeft Michael naar eigen zeggen drie keer ontmoet. Nu zijn er de voorbije week wel meer  ‘O wee o wee, Michael zwemt in de Dodenzee‘-artikels verschenen – meer dan goed is voor de bomenpopulatie -, maar de tekst van (ss) biedt toch net dat tikkeltje méér taalvirtuositeit en tongue in cheek.

Enkele quotes:

‘Ik weet niet zeker of Michael Jackson ooit kinderen heeft misbruikt: ik was er niet bij.’

‘Naar verluidt kreeg het eerste ‘misbruikte’ kind (de facto de ouders) 23 miljoen dollar toegewezen. Voor dat bedrag zou Michael mij dagelijks hebben mogen onteren (…).’

‘Zie ook: Elvis Presley, en die had, in de middeleeuwen tot 1977, véél minder last van stalkers en paparazzi en roddels op het internet.’

En zo gaat (ss) nog even verder, 2 pagina’s lang. Een artikel dat de schrijvende mens in mij doet kirren van plezier, dat het steeds bedroevendere niveau van broodheer Humo weer even doet vergeten en dat aantoont dat (ss) vooral een steengoede journalist blijft.

Maar volgens zijn tegenstanders is (ss) vooral een zelfingenomen l*l die voortdurend koketteert met zijn vermeende vriendschappen met de Groten der Aarde: zijn buurman Moby en zijn goede vriend David Bowie, om ze maar bij naam te noemen. Daar valt in zijn Jackson-hommage gelukkig weinig van te merken.

Hoewel…

In de voorlaatste alinea lezen we plots:

‘Michael had ook het advies ingewonnen van de manager van David Bowie, die ik ken als een sereen man met tonnen gezond verstand.’

Het bloed kruipt blijkbaar waar het niet gaan kan. Tss tss, die (ss) toch…

Hoe dan ook: pagina’s 18 en 19 in de Humo van deze week zijn verplichte lectuur voor wie houdt van meesterlijke schrijfsels. En ook een beetje voor wie houdt van Michael Jackson uiteraard.

Explore posts in the same categories: (ss), Actua, Humo, Journalistiek, Lachen, Media, Michael Jackson, Muziek, Serge Simonart