Net niet
Toegegeven: eigenlijk hadden we het moeten zien aankomen.
De voorbije week leefden we op een wolkje: een jaar geleden stootten we in onze zoektocht naar een huis op een droompand. Nu ja, droompand: een huisje in het groen waar ver-schrik-ke-lijk veel werk aan was. En dat veel te duur geprijsd stond. Dus bye bye huisje, aangezien we geen zin hadden om een makelaar slapend rijk te maken.
Maar we zijn dat huis altijd in de gaten blijven houden op Immoweb, want het bleef er maar op staan. Tot mijn madam vorige week plots ons halve appartement bijeenkrijste. Wat bleek? ‘Ons’ huisje was drastisch in prijs verlaagd tot een meer aanvaardbaar bedrag. Nog altijd te veel, maar intussen wel binnen onze marge.
Dus boekten we een nieuwe afspraak en trokken we samen met Nonkel Ruben, een ervaren ‘plakker’ (voor de Nederlandse lezers: een stukadoor), opnieuw naar het huis voor een inspectieronde. Meteen na ons bezoekje kregen we de bevestiging: er zijn véél kosten aan, de prijs moest nog iets meer omlaag.
We legden meteen een afspraak met de bank vast om de hypothecaire lening te bespreken en we boekten in één weg een architect (de broer van een vriend) om een finaal oordeel over het pand te vellen – dergelijke specialisten zien fouten in een woning die gewone stervelingen als jij en ik niet zien. En bij zijn OK zouden we een bod doen.
Tot zover de theorie.
Vandaag namen mijn madam en ik een half dagje vrij voor onze afspraak op de bank. Vlak voor de middag kreeg ik een sms’je: ‘ONS HUIS STAAT NIET MEER OP DE SITE VAN DE MAKELAAR!!!’. Wel nog op Immoweb, dus zou dat wel een vergissing zijn. Of mijn madam kan niet surfen, dat was ook een mogelijkheid 
Niet dus. ‘Ons’ huis is gisteravond verkocht. 2 dagen voor wij een bod gingen doen. Op een huis dat meer dan een jaar te koop stond. In een groene buurt. Een huis zoals wij dat al jaren voor ogen hadden.
Pats! Alweer een droom die uit elkaar spat.
Op naar het volgende huis dus maar. De buurt waar we willen wonen, kennen we intussen. Nu het huis nog. Maar eerst een avondje balen als een stekker. We hebben ons droomhuis op een haar gemist. Kl*te…
23 juni, 2009 at 9:15 pm
aaaarrrrrgh!!!!! Zo close!
Schenk jezelf en je madam maar een goed glas in vanavond, en dan: toasten op een ander en beter huis.
24 juni, 2009 at 9:15 am
*troostmodus op*
Het zal wel een bodemloze put geweest zijn qua renovatiekosten. Nieuwe ramen, muizen op de zolder en een kelder die de hele winter onder water staat. En groen, allemaal goed en wel, maar weet je wel hoeveel dagen je elk jaar bezig bent met onkruid uitdoen?
*troostmodus uit*
Bummer, I know.
24 juni, 2009 at 10:24 am
[...] juni, 2009 door Anja Rubens reactie kon je hier al lezen… Het heeft niet mogen zijn, het was dan ook niet het meest gemakkelijk huis om te [...]
24 juni, 2009 at 1:41 pm
In mijn zoektocht naar een droomhuis heb ik destijds vele droompjes als zeepbellen uit elkaar zien spatten. Te lang aarzelen is niet goed, te snel beslissen al evenmin. Maar op een dag vind je de woning van je dromen en dan ben je weg natuurlijk.
25 juni, 2009 at 8:28 am
troost u, die andere mensen hebben waarschijnlijk toch nog veel te veel betaald