Hapje tapje: u was een boertig publiek

De eerste zondag van augustus staat elk jaar met superstip in onze agenda’s aangestreept. Dan vindt in de Leuvense binnenstad Hapje Tapje plaats. Hapjes, internationale keuken-in-het-klein, dessertjes, cocktails, cava, streekbieren – je vond het vandaag in overvloed op en rond het Hogeschoolplein.

De jaarlijkse trend van ‘de prijzen van vorig jaar + 1 euro’ leek eindelijk een halt toegeroepen. Minuscule porties mosselen, paella en mini-loempia’s aan 4 of 5 euro is inderdaad duur genoeg. Ook het aantal eetstandjes was fors geminderd. Een slimme keuze, want minder paëlla- en pizzastands levert automatisch meer bewegingsruimte voor het publiek op. Want traditiegetrouw is het in de eetstraatjes over de koppen lopen.

Ik had de indruk dat er wat minder kijklustigen waren dan de voorbije jaren. Minder volk én meer vrije ruimte in het enge Muntstraatje, hoera? Niet dus: want het waren blijkbaar de beschaafde en beleefde mensen die hun kat stuurden.

Waaraan je dat kon merken? Enkele voorbeelden:

Waar ga je staan met je bakje paëlla als er tussen twee eetkraampjes open ruimte in overvloed is en er tientallen mensen in beide richtingen passeren?
In het midden van die twee rijen, zodat je voor nog méér opstopping zorgt.

Wat doe je als iemand dan toch langs je door wil en daarvoor zelfs een boogje via die open ruimte tussen twee kraampjes wil maken?
Je geeft die persoon nog eens een extra duw mee en/of je begint hem of haar uit te schelden, omdat hij per ongeluk tegen je loopt en zich daarvoor ook nog eens excuseert.

Wat doe je als je de keuze hebt tussen twee vuilnisbakken in een straal van een halve meter om je lege bakje mosselschalen in te deponeren?
Je laat het achter op de vensterbank tussen die twee vuilnisbakken.

Wat doe je als je met je kinderwagen in de massa strop geraakt?
Met de wagen keihard tegen de enkels botsen van de persoon die voor je staat aan te schuiven en tegen je zonnebankbruine vent beginnen te klagen (’Allez, nu gaat diene nog altijd niet vooruit’.)

Wat doe je als je naar een standje aan de andere kant van de straat wilt, maar daarvoor nog twee mensen uit de rij in de tegenovergestelde richting moet doorlaten?
Je gebruikt je ellebogen om je tussen die twee mensen in te wringen in plaats van twee seconden geduld te oefenen.

Wat doe je als je met Jelle en Micheline van restaurant D’Hoogeschool op de foto wilt?
Je duwt iedereen bruut aan de kant en roept vanop vijf meter afstand ‘Micheline! Jelle! Kijk eens naar de camera!’

Wat doe je als je geen zin hebt om aan te schuiven, je je dan maar tussen de wachtenden wringt, maar de standhouder je vriendelijk terechtwijst ‘omdat die mensen nog vóór mevrouw waren?’
Je scheldt de standhouder uit voor rotte vis, duwt de eerste mensen uit de rij hardhandig opzij en je schreeuwt de halve straat bij elkaar: ‘Zoekt ge boel, jong? Moet ge een peer op uw bakkes hebben? Mijne vent staat daar hé? Wat is dit voor een klantonvriendelijke kraam! Ik ga wel bij uw concurrent daarachter. Daar hebben ze tenminste verse scampi’s.’

Welkom op Hapje Tapje 2008… Maar Jelles paling in ‘t groen en de verse zalmbol van restaurant Etenstijd smaakten ver-ruk-ke-lijk

Explore posts in the same categories: Actua, Blog, Blub blub, Boertig, Grommelgrommel, Hapje Tapje, Hype, Leuven, Mijn Restaurant, Mjam mjam, Thuis, Vakantie