Met een boekje en muziekje in een donker hoekje
Met een boek languit in de zetel, cd’tje in de hifi-installatie en hoofdtelefoon op de oren. Yeps, old-school Ruben is weer even terug van veel te lang weggeweest.
Boek: Charles den Tex – De macht van meneer Miller’
Auteur Charles den Tex won hiermee in 2006 de Gouden Strop, de belangrijkste bekroning voor een misdaadroman in de Lage Landen. Terecht voor de eerste helft van het boek, maar naar het einde toe lijkt het wel alsof de auteur er stilaan zelf genoeg van begon te krijgen. Voor een verhaal dat rond nieuwe technologie opgehangen wordt, zijn er enkele storende onnauwkeurigheden in geslopen. Een voorbeeld? Het hoofdpersonage is op de vlucht en heeft zijn gsm weggegooid om niet opgespoord te kunnen worden. Hij koopt een nieuwe gsm en sms’t daarmee naar een van zijn vroegere directeurs, waar hij tot voor kort nog nooit een woord mee gewisseld had. Hij heeft dat nummer niet van de man zelf gekregen en geen nummers uit zijn oude gsm naar zijn nieuwe toestel gekopieerd. Hoe kent hij plots dat nummer uit het hoofd? Zulke details dus. Ben ik een muggenzifter? Ongetwijfeld, maar juist is juist 
CD: Doves – The Last Broadcast
Tweede cd van een van de meest miskende groepen van de laatste 10 jaar. Ze experimenteren vaak en veel met stereo-effecten. De muzikanten lijken soms allemaal een andere melodie te spelen, maar in de mix past het geheel netjes in elkaar. Het klinkt zelfs nóg beter met een goeie hoofdtelefoon, heb ik daarnet ondervonden. Doves is muzikaal verwant met Elbow, maar staat voor mij toch een trapje hoger wegens melodischer. Elbow lijkt steeds meer te willen ‘experimenteren om te experimenteren’, vooral op hun recentste cd. Zie ook: Radiohead – en laat ik nu net een bloedhekel hebben aan Thom Yorke en de zijnen… Doves dus. Je vindt vast wel een van hun cd’s in de uitverkoopbakken van ’s lands grote muziekwinkelketens.
