Ik ging naar Lissabon en ik bracht mee…
… Mijn liefde voor espresso. Maar dan de échte espresso: piepklein en overdreven sterk. Telkens als we sindsdien op restaurant gingen (‘Nog een koffietje, meneer?’ – ‘Een espresso graag! Klein!”) of bij vrienden met een espressomachine op bezoek waren (‘Niet te sterk?’ – ‘Integendeel, steek nog maar een tandje bij!’), schreeuwde mijn lijf om een espresso. Zelfs de espresso extra strong uit de machine op het werk smaakt sinds Lissabon als slappe leut.
Toen ik onlangs weer een jaartje ouder werd, kwamen Papa en Mama Ruben en mijn wederhelft-in-wording op het lumineuze idee om me een espressotoestelletje cadeau te doen. Om mijn gezeur in de kiem te smoren allicht 
De keuze viel op een bleekgroen apparaat met van die mini-padjes die je online kunt bijbestellen. En waarvan een mooie presentatiebox bestaat die je met de verschillende espresso-smaakjes kunt vullen, kwestie van je gasten hun kopje koffie in stijl aan te bieden.
En die ik na drie dagen al om zeep geholpen heb, doch dat geheel terzijde…
13 juli, 2008 at 3:43 pm
Als je nog eens in de schoonste stad van ‘t land (hum, Antwerpen voor de duidelijkheid) bent: try espresso in de Caffènation! Het beruchtste én gezelligste koffiecafé van ‘t stad, met reden. Zelfs de meest veeleisende espressodrinkers komen hier tot rust! Zo heerlijk sterk dat je bij je espresso een glaasje water krijgt om door te spoelen, the way it should be.
Enige moeilijkheid in de Caffènation is kiezen tussen al die perfecte cafeïnebrouwsels…
http://www.caffenation.be !
13 juli, 2008 at 6:24 pm
Hier al eens langsgeweest, in de Parijsstraat?
http://www.koffieonan.be/
13 juli, 2008 at 6:35 pm
@lievewoordjes:
Ga ik zeker eens uitproberen.
@lies:
But of course. En hier vind je me ook regelmatig.
13 juli, 2008 at 8:34 pm
@Ruben: ah ja, daar in de schrijmakersstraat! Daar ben ik al dikwijls voorbij gelopen om binnen te gluren maar ik durf nooit binnengaan. Ziet er wel gezellig uit met de zeteltjes en al die boeken.