De eID

Jiehaaaa! Vandaag zat mijn oproepbrief voor een nieuwe identiteitskaart in de brievenbus. En ja, ik ben daar enthousiast over. Goed zot? Nee hoor. Ik verklaar me nader: sinds een jaar of 5 woon ik – officieel – in het Leuvense. En laat Tobback city destijds een van de Vlaamse pilootgemeenten geweest zijn die het principe van de elektronische identiteitskaart uitprobeerden. Zo blij als een klein kind was ik toen – ik liep als een van de allereerste (duizenden) mensen met het Paspoort van de Toekomst op zak!

Kort daarna glom ik nog meer van trots toen mijn elektronische identiteitskaart een prototype bleek te zijn: versie 2.0 van de in totaal 4 uitvoeringen die uiteindelijk tot de definitieve eID leidden. Waarin mijn identiteitskaart van de andere verschilt? Ik heb er eentje mét adresvermelding en zónder beveiligingsstrip – jeweetwel, die strook met die cijfercode dwars over de achterkant van de eID.

Uniek, maar o zo frustrerend, bleek al gauw. Voor mijn vorige job zat ik vaak in het buitenland en daar kenden ze dat niet, een elektronische identiteitskaart. Zeker als je in een rij aan de douane staat aan te schuiven tussen allemaal Belgen met een oud Belgisch paspoort dat twee keer zo groot is. In Duitsland was het elke keer opnieuw prijs:

‘Entschuldigung, Sir, but zyour pazzport izz fake.’

‘No, it’s not. It’s a new one.’

‘No, Sir. Zie real one izz a lot bigger. Look at zie pazzport of zie zentleman behind zyou.’

Waarop die vriendelijke mens achter mij mijn verhaal over het elektronische paspoort gelukkig altijd bevestigde.

De voorbije jaren drong het bestaan van de eID wel tot in het buitenland door, maar stootte ik op een andere tekortkoming van mijn prototype: de beveiligingsstrook met de cijfertjes die er niet op zat. Met andere woorden: de controlemachientjes aan de douane schreeuwden moord en brand. Vooral in – je raadt het al – Duitsland.

Volgde steevast een nauwgezette controle van de eID: voorkant, achterkant, boven, onder. En altijd knepen de Duitse douaniers gefrustreerd hun staalblauwe oogjes tot spleetjes samen, omdat ze me  duidelijk dik tegen hun zin, toch verder moesten laten gaan. Zich wééral gewonnen moeten geven: 1918, 1945, het EK-voetbal – verliezen blijft hen achtervolgen, arme arme Duitsers

Maar nu krijg ik dus ein-de-lijk een nieuwe, marktconforme eID. Hoewel ik de oproepbrief bijzonder intrigerend vind. Ik citeer:

‘Indien u zich niet bij de bevolkingsdienst heeft gemeld ten laatste drie maanden na de bovenvermelde datum, wordt uw huidige identiteitskaart geannuleerd in het register van de identiteitskaarten.’

Het zal wel aan mij liggen, maar ik heb enorm veel zin om dat eens uit te proberen. Zou ik dan écht geschrapt worden? Word ik een mens zonder papieren? Een zwerver? Een mens die niet meer bestaat? Die geen belastingen meer hoeft te betalen? Mmmm… Tempting

Explore posts in the same categories: Actua, Blog, Bureaucratie, Duitsers, Fout, Leuven, Nederlandsch, Overheid, Thuis