Het Leven Zoals Het Is: Dienst Na Verkoop

Voor dag en dauw wakker worden op zaterdagochtend (dat verdomde bioritme!) heeft één voordeel: zo kon ik extra vroeg richting Media Markt om de tas te wisselen die ik donderdag samen met mijn camera gekocht had. Want die tas bleek uiteindelijk tóch een maatje te klein. For the record: het nieuwe model oogt minder kleurrijk en hip, maar mijn Nikon past er tenminste in

Bij de Media Markt word je als klant met een klacht of een omruiling naar een duister achterkamertje verbannen. Daar was het al opmerkelijk druk voor een zaterdagochtend. Twee geboren beroepsklagers sprongen meteen in het oog.

Eerst stormde een dikke 40′er woest de wachtzaal binnen. Die mens had duidelijk geen zin om zoals iedereen een volgnummer te nemen manieren en snauwde meteen richting dienst-na-verkoper: ‘Wa veur ne brol verkoepte gaa hier? Ne gsm die ge nie iens oepen kraajgt om er aa batteraaj en koartje ien te kraajgen?!’

De verkoper, opmerkelijk professioneel kalm en beleefd voor een Antwerpenaar, nam het toestel grijnzend over en klikte de gsm binnen de 3 seconden open. Dat zorgde voor nog wat extra stoom uit de neusgaten van de boze klant: ‘Elèèlaba! Naa doedegaa maane gsm nog kapoet oek of wà?’ ‘Nee, meneer’, antwoordde de verkoper ijzig kalm, ‘u moet gewoon op dit knopje drukken en schuiven, dan gaat de gsm vanzelf open.’ Waarop de klant weer: ‘Wa veur ne brol ies da? Doet da nog ne kier?! Dedoeme! En toch ies da brol, menier!’ De verkoper had er duidelijk genoeg van: ‘Tja, meneer, daar kunnen wij niks aan doen hé? Dan zult u zich tot Nokia moeten wenden. Goeiedag!’

Volgde een al even gezette jongedame, chipszak in de ene hand en gsm in de andere. ‘Mijn gsm rinkelt niet meer, meneer. Hij trilt nog alleen.’ De verkoper hield zijn gezicht andermaal in de plooi – zij het met iets meer moeite deze keer: ‘Oei juffra, da’s ambetant. Mag ik eens kijken?’ Waarna hij op enkele knopjes drukte. Dat irritante oeroude Nokia-beltoontje begon meteen te loeien. ‘Voilà juffra. Gewoon een ander profiel kiezen dan ‘Stil’ en ‘t is opgelost. Dat staat nochtans ook in de handleiding zenne.’ Waarop de jongedame, met haar mond vol pickles-chips: ‘De wà?’ ‘De hand-lei-ding,’ mompelde de verkoper met grote ogen, ‘u weet wel, dat boekje dat bij uw gsm in de doos zat?’ Waarop zij weer: ‘Aaah, ik dacht dat reklam was of zoiets.’

Het zal je niet verbazen dat de verkoper niet bepaald vrolijk keek toen ik aan de beurt kwam. Mààr een omruiling, zonder sterk verhaal dat hij straks op café kon vertellen? Ik op deze blog daarentegen

Explore posts in the same categories: Blog, Domme blondjes, Duitsers, Multimedia, Zever