Logeeke
Het grote probleem met twee dierenvrienden die besluiten samen te hokken, is dat ze zich met plezier met beestjes omringen. OK, we wonen op een appartement, dus zijn de mogelijkheden beperkt. Al iets meer dan een jaar staat er een grote kooi met twee dolle cavia’s op de buffetkast: Twix en Mokka zijn meisjes met een eigen willetje en dat vertaalt zich naar streken als dit en - voor de liefhebbers van bewegende beelden - dit.
Laten Anja en ik nu allebei ouders hebben die zichzelf geregeld een korte vakantie cadeau doen en thuis een vogelbeest hebben rondvliegen. Uiteraard eten en drinken die vogelbeesten ook tijdens de vakantie van de baasjes. Ze eten gààn geven elke twee dagen? Helaas: Leuven-Limburg verbruikt een béétje te veel dure benzine. Maar als de brave kindertjes niet naar de vogelbeesten komen, komen de vogelbeesten wel naar de brave kindertjes.
Sinds woensdagavond zitten we hier met een extra kostganger: meet Hansie, de eigenwijze egocentrische parkiet van Papa Anja. Hansie eiste meteen alle aandacht op met een gekwetter dat zo door de living en gang galmt dat het wel lijkt of we in een volière wonen. Ook Mokka heeft het niet zo op ons logeeke begrepen. Bij elke parkietengil krimpt ze ineen.
Jammer voor Hansie, maar een drastische ingreep drong zich op: verbannen naar het bureau! Wordt het vogelbeest aan zijn lot overgelaten? Nee hoor: elke avond zit een van ons toch sowieso een tijdje achter de computer, dus leest en kwebbelt Hansie vrolijk mee.
