Mijn jeugdheld

Daarnet tijdens het zappen op BBC Two beland. Wat blijkt? Mijn jaarlijkse tv-hoogtepunt is weer volop aan de gang: het WK Snooker in Sheffield. Het hoogtepunt van weleer dan toch, want de voorbije jaren is snooker er wat bij ingeschoten. Dat komt niet alleen door de steeds belachelijkere uitzenduren op TV (BBC One moest zelfs plaats ruimen voor online verslaggeving - alléén te bekijken met een Brits IP-adres ), maar ook met de tanende prestaties van mijn jeugdheld, de beste snookerspeler aller tijden: Stephen Hendry.

Vandaag ben je vóór of tegen ijskonijn Hendry, maar mijn jeugd verliep volledig synchroon met zijn opmars in Snookerland. Ik herinner het me nog alsof het gisteren was: Hendry’s overwinning op het WK voor jeugdspelers tijdens de jaren ‘80, waardoor hij ook aan het ‘echte’ WK mocht deelnemen. En daar niet echt brokken maakte, maar zich wel meteen liet opmerken.

Het jaar erna sleepte hij een wildcard voor De Masters in de wacht, waar hij het zowaar tot de finale schopte - maar kansloos onderuitging tegen een ervaren dinosaurus. Maar lang hoefde hij niet te treuren: Stephen Hendry werd een begrip. Zijn eerste wedstrijd tegen zijn idool Steve Davis op het WK blijft memorabel. Davis zag sterretjes en de BBC zond achteraf een collage van die partij uit: Davis die voortdurend gesnookerd werd, moedeloos in zijn zeteltje neerzoog en van zijn glas water nipte. Héérlijke beelden.

Nog heerlijker waren de finales tegen Jimmy White, de ‘eeuwige nummer twee‘ van Het Snooker. En dan vooral het jaar waarin Hendry een 16-8 achterstand tot 17-16 omboog om uiteindelijk het tornooi achter zijn naam te schrijven. Hij domineerde de jaren ‘90, kende rond de eeuwwisseling een lichte terugval, maar vocht terug. Twee jaar geleden stond hij tot zijn eigen verbazing - en niet in het minst ook tot de mijne - zelfs opnieuw even op nummer 1 in de wereldranglijst.

Maar anno 2008 is het tijdperk Hendry tanende: hij sneuvelt tijdens de eerste rondes van tornooien die op tv uitgezonden worden - meestal vlak vóór ik ontdek dat de BBC op dat moment snooker uitzendt. In de wereldranglijst is hij bovendien naar de tiende plaats teruggevallen. Ik houd dan ook koortsachtig de website van de BBC in de gaten. Want ik wil Hendry koste wat kost zien spelen - in de eerste ronde was het weer kantje-boordje, maar hij stootte uiteindelijk door.

En ooit, ja ooit zal ik hem live bezig zien. Elk jaar bezweer ik mezelf dat ik naar Sheffield trek om een van Hendry’s wedstrijden ter plaats te volgen. En elk jaar zeg ik opnieuw ‘Shit! Vergeten! Maar volgend jaar…‘ Twee jaar geleden speelde hij naar verluidt een demonstratietornooi in Turnhout. En ik wist weer van niks… Dus, beste surfertjes, mochten jullie iets opvangen over Stephen Hendry in België: LAAT! HET! ME! TIJDIG! WETEN! Fanatiek, moi? Ongetwijfeld! Maar af en toe klimt het kind in mij naar boven. De vloek van de 30+’ers waarschijnlijk?

Stephen Hendry was overigens niet mijn enige jeugdheld. Horen ook in dat rijtje thuis: Luc Nilis (Ruben kan niet voetballen), Tibet - de tekenaar van de stripreeks Rik Ringers - (Ruben kan niet zo goed tekenen) en Robert Smith van The Cure (Ruben wil zich niet zo schminken).

Explore posts in the same categories: Actua, Jeugdzonden, Media, Melig, Snooker, Sport, Stephen Hendry, TV, Thuis