Speelvogel
Wie dacht dat de marketingafdeling van een verzekeringsmaatschappij vol droogstoppels zat, komt bij mijn werkgever bedrogen uit. Meebrullen met Regi op de radio (C’mon! Waar zijn die handeueueue?!’), practical jokes met de collega’s uithalen, met stressballetjes van de ene hoek van het kantoor naar de andere smijten (en liefst nog als je daarmee een collega uit zijn winterslaap concentratie haalt) - het is dagelijkse kost bij ons op de werkvloer.
Aangezien ik de benjamin van de afdeling ben, zal het je niet verbazen dat ik een aantal van die kwajongensstreken met graagte ende plezier op gang trek? Maar vanochtend namen de collega’s wraak: bij mijn aankomst lag Stoefjeannet op zijn rug, twee stressballetjes op de borst gedrukt en doorboord met de plastic brievenopener waarmee ondergetekende aan het einde van de werkdag al eens de douchescène in ‘Psycho‘ pleegt na te spelen op de tonen van Soko’s ‘I’ll kiell heur‘…
Dringend aan weekendrust toe inderdaad 
