Bus- en treinterroristen
Ik ben érg verdraagzaam en heb oog voor de medemens. Ik ben bijvoorbeeld zeker niet te beroerd om mijn zitplaats af te staan op de bus aan een ouder iemand of aan een vermoeide jonge moeder met een jengelende baby op schoot. Maar er zijn grenzen…
Collega-pendelaars herkennen de situatie vast wel: oudjes die voor zichzelf een dagje zee voorzien hebben en er niets beter op vonden om hun reis tijdens de piekuren te plannen. Gevolg: op treinen die sowieso barstensvol zitten, wringen ze zich er alsnog tussen. En maar klagen dat er geen zitplaatsen zijn en dat de jeugd (wij dus) geen respect voor hen hebben, omdat we niet een stap aan de kant gaan als de dames en heren met hun valiezen op rolwieltjes willen passeren. Ja, hallo! We staan met zijn allen op mekaar gedrumd, één stap naar voor, achter of opzij betekent op iemand anders zijn tenen gaan staan! Vergeet het! Ja, de werkdag begon weer goed.
En het werd nog mooier: vanavond op de bus in volle avondspits. Opa en oma zijn in Leuven een koffietje gaan drinken en willen naar huis. Denk je dat ze, hoewel ze àlle tijd van de wereld hebben én gratis reizen, de drukte vermijden? Nee hoor: een volgeladen bus, vol vermoeide werkende mensen, dààr moeten ze koste wat kost op meerijden. En van hun oren maken omdat niemand zijn zitplaats wil afstaan! Opnieuw: de mensen staan letterlijk tegen elkaar gedrumd.
Maar gelukkig bestaat er zoiets als pendelsolidariteit. Soms dient iemand, kordaat maar beleefd, de verzuurde oudjes van weerwoord. En nog iemand. En nog iemand die dan weer de steun krijgt van nog iemand. De oudjes, ziedend van woede, doen vervolgens hun beklag bij de buschauffeur die, met een uitgestreken gezicht, óns gelijk geeft en de oudjes ongelijk. De gezichten van die zuurpruimen zijn dan goud waard! Die paraplu die ze achteraf ‘per ongeluk’ in je maag stompen als je wilt uitstappen, voel je dan niet eens meer.
Ach, het weekend kan toch mooi beginnen soms… 
28 september, 2007 at 9:49 pm
Boontje komt om zijn loontje. Mooi beschreven en uitermate herkenbaar.
29 september, 2007 at 7:25 pm
De nachtmerrie voor elke buschauffeur: oudjes met caddy’s in de spitsuren!
En als ze opgestapt zijn, moeten ze net voor jou ook nog eens hun gratis pas uit hun portefeuille peuteren (dat kwartier op voorhand dat ze aan de bushalte staan te wachten om toch maar op tijd te zijn, hadden ze daarvoor natuurlijk geen tijd) terwijl ze hun winkelkarretje moeten vasthouden (want daar zou wel eens iemand durven mee weglopen ondertussen), wat dan ook wéér minuten duurt.. herken je het, herken je het???
29 september, 2007 at 11:17 pm
En niet te vergeten dat die oudjes op de trein ook altijd naar het toilet moeten. En dan in de bochten hun evenwicht niet kunnen houden en net wel of net niet op je schoot belanden. Maar naar het toilet gaan, zullen ze.
1 oktober, 2007 at 11:13 pm
“en dat de jeugd (wij dus)”
hoezo? jij bent toch al de 30 voorbij?
3 oktober, 2007 at 3:02 pm
Dezelfde frustratie kunnen oudjes veroorzaken in de winkel. Ze gaan het liefst tussen 17 en 19u naar de winkel, wanneer iedereen van het werk komt , honger heeft en zo snel mogelijk naar huis wil. Meestal willen ze dan ook nog cash betalen, tot op de cent juist, en vermits ze de euro nog altijd niet onder de knie hebben duurt dit ontzettend lang (soms vragen ze dan ook nog hulp aan de cassierster). Ook het in zakjes steken van de winkelwaren duurt zo lang dat ze nog altijd in de weg staan als jij je winkelwaren wil weg steken en al lang betaald heb.
3 oktober, 2007 at 9:35 pm
alstublieft zeg ! gaan jullie “jeugdigen” morgen ook nog vertellen wanneer “de oudjes” mogen buitenkomen.
neem maar van mij aan dat winkelen tussen 17 en 19 uur alleen uit noodzaak gebeurt wanneer jullie, deelnemers aan de ratrace, iedereen voorbijstormen
respect telt vandaag niet meer zeker
4 oktober, 2007 at 10:11 am
@ Willy. Ik vind respect op basis van leeftijd idd absurd. Ik ben democraat: iedereen krijgt van mij evenveel respect als ze het verdienen, of je nu 15 bent of 75.
4 oktober, 2007 at 12:43 pm
@secretlybelgian. …zolang ze maar “voldoen” aan mijn normen en beoordeling.(en die beoordeling wordt dan meestal gemaakt op basis van één -toevallige -waarneming.
knap om zoiets te koppelen aan democratie !
4 oktober, 2007 at 2:10 pm
En daarmee ronden we deze discussie af
