Er was eens in de Grote Dierenwereld een vriendelijke Cavia. Cavia was al jaren bevriend met Dwergkonijn. Hoewel ze uiterlijk weinig of niets met elkaar gemeen hadden, waren Cavia en Dwergkonijn als twee poten op één buik. Ze hadden maar één blik nodig om te weten wat de ander dacht of voelde. Op zekere dag kwamen er vrouwelijke knaagdiertjes in het leven van Cavia en Dwergkonijn. En net als in de Mensenwereld was dat slecht nieuws: niet voor Cavia, want hij deelde voortaan zijn kooi met een lief goudkleurig Caviavrouwtje. Voor Dwergkonijn werd het een heel ander verhaal: hij ging aan de rol met Muskusrat, een brutaal en achterbaks knaagdier.
Na enkele weken belde Dwergkonijn onzeker aan bij zijn beste vriend. Hij was tijdens een knaagdierfeestje zonder reden door zijn nieuwe liefde gedumpt en vroeg om raad. Cavia negeerde zijn instinct en zijn aangeboren rechtvaardigheidsgevoel en gaf zijn radeloze vriend de raad om te praten met zijn madam en dan zou alles weer goed komen.
Enkele maanden later ving Cavia verontrustende berichten op: Muskusrat sprak achter zijn rug kwaad over hem. Cavia negeerde de roddels en deed of zijn neus bloedde. Het gebeurt wel vaker dat beste vrienden en de respectievelijke lieven het niet met elkaar konden vinden. Maar tijdens elk uitje met Dwergkonijn en Muskusrat viel het Cavia op dat Muskusrat wel erg koud en kil tegen hem deed. Maar Cavia bleef zwijgen – zijn vriendschap met Dwergkonijn vond hij belangrijker dan ruziemaken.
Het ging van kwaad naar erger. Op zeker ogenblik stonden Muskusrat en Cavia oog in oog. Héél even maar, maar voldoende lang om Muskusrat naar Cavia te laten uithalen: ‘Ik moet jou niet en beveel je uit mijn buurt te blijven. Jij bent niet welkom. En denk maar niet dat je Dwergkonijn voor je kunt winnen. Wij, Muskusratten, zijn veel machtiger dan jullie, naïeve cavia’s!’ Cavia was helemaal van de kaart en maakte een onvergeeflijke fout: hij verzweeg ook dat voorval aan zijn vriend.
Toch had Cavia voldoende knaagdierkennis om aan te voelen welk snood plannetje Muskusrat uitgedokterd had. En jawel: Dwergkonijn en Muskusrat werden de trotse ouders van een klein knagertje. Cavia besloot geen slapende honden wakker te maken en bleef weg van de knaagbabyborrel. Dwergkonijn begreep dat het niet boterde tussen zijn beste vriend en Muskusrat, maar ook hij bedekte dat met de mantel der liefde. Cavia en Dwergkonijn zagen elkaar sindsdien minder, maar de vriendschap hield stand.
Dat werkte voor Muskusrat als een rode lap op een stier en ze schakelde een versnelling hoger. De roddels en kwaadsprekerij namen toe en ze haalde haar band met Dwergkonijn extra aan: ze zouden trouwen. Iedereen in de Knaagdierenvriendenkring werd uitgenodigd, op Cavia na. ‘Verloren gegaan in de post. Een ongelukkige speling van het lot,’ volgens Dwergkonijn en Muskusrat, maar Cavia wist wel beter. Ondanks een late mondelinge uitnodiging van Dwergkonijn besloot Cavia niet naar de bruiloft te gaan. Hij gaf de voorkeur aan een weekendje dat zijn caviavrouwtje geboekt had om hem te troosten. Bovendien was Cavia de dreigementen van Muskusrat nog niet vergeten.
De dagen, weken, maanden kropen voorbij en Cavia en zijn goudblonde caviavrouwtje groeiden steeds hechter naar elkaar. Ook zij besloten te trouwen. Meteen stond Cavia voor een dilemma: moest hij Dwergkonijn en Muskusrat uitnodigen of niet? Dwergkonijn wilde hij er dolgraag bij, maar Muskusrat ab-so-luut niet. Dus schreef hij een uitnodiging voor Dwergkonijn alleen. Maar voor hij die op de bus kon doen, praatten caviavrouwtje en enkele knaagdiervrienden op Cavia in: gezien de leepheid van Muskusrat kon hij beter geen van beiden uitnodigen. Cavia stemde in. Het werd een van de moeilijkste beslissingen uit zijn knaagdierbestaan. De twee cavia’s beleefden een fantastische huwelijksdag, te midden van alle soortgenootjes die hen gunstig gezind waren en hun alle geluk van de wereld toewensten.
Eind goed, al goed? Dat was buiten sluwe Muskusrat gerekend. Cavia en zijn kersverse bruid waren nauwelijks terug van hun huwelijksreis, of Cavia vond een boodschap van Muskusrat op de stoep. De frustratie, dreigementen en haat dropen er van af. Voor Cavia was de de maat vol en hij trok naar Dwergkonijn. De twee vrienden praatten en praatten tot in de vroege uurtjes. Maar het mocht niet baten: Dwergkonijn zat verstrikt in de netten van Muskusrat. Cavia en Dwergkonijn zagen elkaar sinds die dag nauwelijks nog.
Het slinkse plannetje van Muskusrat leek geslaagd. Maar ooit krijgt ze haar verdiende loon, daar was Cavia van overtuigd. Want sprookjes en parabels verdienen een happy end. Toch?
Moraal van het verhaal: volg altijd je gevoel en bescherm je vrienden tegen zichzelf voor het te laat is. Zwijgen is de slechtste raadgever. Maar wat er ook gebeurt, geef nooit op en blijf geduld oefenen: vroeg of laat zal recht zegevieren.
Het is een eeuwigheid geleden, maar ik kijk nog eens uit naar een radio-uitzending. In de aanloop naar de schandalig overprijsde 
De Top 880 van de 80s (de originele dus) editie 2009 zit er al een tijdje op, maar de Veronica-boys zijn hippe internetjongens (ex-Veronica DJ Adam Curry is bijvoorbeeld een van de godfathers van de podcast), dus zenden ze die lijst sindsdien non-stop 
En laat ik hier enkele maanden geleden zo’n hippe 
Jullie reacties